Lista odtwarzania:

Etyka w ciele zakorzeniona

Wykład profesora Jacka Migasińskiego zorganizowany w ramach cyklu spotkań „Myśl Emmanuela Levinasa w myśli współczesnej”, 18 stycznia 2012, Warszawa [1h44min]

Profesor Jacek Migasiński powołując się na teksty z różnych etapów twórczości Emmanuela Levinasa starał się zrekonstruować tok myśli filozofa, to jak postrzegał temat cielesności. W wykładzie przytacza wiele cytatów z dzieł Levinasa.

cz.1: [18min] Profesor tłumaczy co Emmanuel Levinas rozumiał pod pojęciem ‚etyki‚. „Nie teoretyczny kodeks etyczny, będący zbiorem norm postępowania, ale jako pewien źródłowy opis sytuacji, która jest fundamentalną relacją międzyludzką i która to relacja ma nadawać sens, legitymizować ludzki sposób życia. W tym znaczeniu etyka ma być ‚metafizyką’, filozofią pierwszą, fundującą sensowność życia”. Profesor mówi o źródłach zainteresowania Levinasa cielesnością. Zaczyna od najwcześniejszych prac filozofa gdzie ten temat się pojawia – do jedynego tekstu napisanego po litewsku – „Ujęcie duchowości w kulturach francuskiej i niemieckiej” z 1933 roku.

cz.2: [12min] Drugi tekst do którego profesor się odnosi to „Kilka myśli o filozofii hitleryzmu” z 1934 roku. Levinas pisze tam do rosnącej filozoficznej randze cielesności (obserwowanej głównie w Niemczech). „Ciało nie jest tym wiecznym obcym za jakiego uważa je zarówno chrześcijaństwo jak i nowożytny liberalizm. Ciało jest nam nie tylko bliższe niż reszta świata, nie tylko rządzi naszym życiem psychicznym i naszym działaniem, ale buduje poczucie tożsamości zanim jeszcze rozkwitnie nasze ‚ja’, tak skore później do oddzielania się od ciała. W sportowym wyczynie, w niebezpieczeństwie grożącym śmiercią, w chorobie, z którą związany jest ból fizyczny, wszelki dualizm ja i ciała zanika i doświadczamy niepodzielnej prostoty swego bytu.”  Profesor wspomina też o kolejnym tekście Emmanuela Levinasa „O uciekaniu” z 1935 roku, gdzie filozof dokonuje analizy fenomenów ‚potrzeby’ i ‚wstydu’.

cz.3: [16min] Dalszą analizę profesor Migasiński prowadzi według podziału twórczości Levinasa na etapy, której dokonał Stephan Strasser (austiacki filozof). Z jego punktu widzenia pierwszym etapem twórczości Emmanuela Levinasa są teksty przedwojenne i zaraz powojenne z 1947 roku, czyli „Czas i to, co inne”„Istniejący i istnienie”.  Drugi etap wyznacza przede wszystkim dojrzałe dzieło, jakim jest „Całość i nieskończoność: esej o zewnętrzności”. Trzeci etap zaś, to głównie „Inaczej niż być lub ponad istotą”

cz.4: [22min] Jedną z największych zasług Emmanuela Levinasa było uznanie płci za cechę konstytutywną ludzkiego ciała, a róznicy płci za różnicę ontologiczną, a nie jedynie fakt empiryczny. Juz w pierwszysch swoich pracach ujmował fenomen kobicości jako najważniejszą figurę inności. 

cz.5: [36min] Dyskusja. Pytania z sali

Licencja Creative Commons
Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska.

Podobne wykłady Społeczeństwo

Komentarze

Partnerzy

Lista zapisanych wykładów jest aktualnie pusta.